LUÍSA VILLALTA

Luísa Villalta 

 

PRIMEIRA EDICIÓN DA FESTA DA LINGUA

Na tarde de onte, xoves 16 de Maio, no noso cole disfrutamos dunha tarde espectacular: boa compañía, música, gastronomía, xogos tradicionais, unha festa en toda regra e proba disto son as fotos e o vídeo que o demostran. que adxuntamos, ademais das fotos que xustifican o bo traballo feito polos rapaces, sen o que non sería isto posible. Parabéns a todos e ás familias pola súa colaboración!!

FESTIVAL DAS NOSAS LETRAS

 

PREMIOS REC-CURTA

REC-CURTA 24

 

Accésit animación

Mellor curta 1ª categoría

Mellor uso da lingua

Mellor actor

O venres, 3 de maio, foron entregados, no MUPEGA ( Museo Pedagóxico de Galicia), ás cinco e media da tarde,  en Santiago de Compostela, uns galardóns moi especiais: os premios da 21ª edición do certame de curtametraxes Rec-curta, premios para as curtametraxes feitas polo alumnado e que contan co apoio da Consellería de educación , da Secretaría Xeral de Política Lingüística da Xunta de Galicia, da Editorial Anaya, co patrocinio do festival de Cans e  e coa rede de Escolas católicas.

É esta unha actividade de potenciación e dinamización da lingua galega no eido audiovisual, terreo que soe facer as delicias dos nosos alumnos que disfrutan un montón dedicando o seu tempo á elaboración do guión, selección do elenco de actores, a edición, dirección e posterior gravación.

No citado acto,  a regueifeira Lupe Blanco foi a encargada de conducir o acto e de facer entrega dos premios aos alumnos de 1º e 2º ESO do noso colexio que foron recoñecidos, na 1ª categoría dos premios, con cinco premios excepcionais: un recoñecemento ao Mellor uso da lingua , Mellor cabeceira da curta , mellores localizacións e Mellor película pola curta Segredos escuros, o premio ao mellor actor e que recaeu en Anxo Méndez Albiz , por Lazos de sangue

Parabéns a todos e cada un dos alumnos que prestaron o seu tempo e dedicación á creación da súas curtas e parabéns moi especiais ás alumnas de Segredos escuros, xa que serán convidadas ao Festival de Cans, que se celebrará en Cans a finais de maio:

Parabéns a :Alicia González Rae-Arias (1º A), Carlota Maldonado, Julia Vidueria e Sofía Gutiérrez ( 1º B), Candela Santos, Claudia Álvarez, Canela Ayelén e Vera Rodrígues (1º C) e a Ángela Alonso Guinde.

Anxo Méndez, Arturo Loureiro, Adrián Bernárdez, Freed Marón, Candela Esteban, Candela Cid, Carla Santos, Elena Nogueira, Helena Álvarez, Érika Álvarez, Kevin Taype, Teresa Piñeiro, Fabiano Liendo, Pablo Leal, Yaimeris Castillo e Yennesis Cañizales ( 2º A)

Parabéns pola vosa paixón, polo traballar en grupo, por compartir momentos entrañables, por disfrutar facendo unha actividade gratificante pero, sobre todo, por mergullarvos coa na lingua galega nunha arte fantástica como é o cine en galego : a arte do relato. cine xa que é outra maneira de contar as historias e transmitir as ideas paralela á literatura e porque lles permite aos nosos alumnos expresar a súa creatividade así como descubrir o valor do galego para comunicar o seu propio universo en calquera espazo ou soporte .

Xa o dicía Manuel María,

“GALICIA SOMOS NÓS:

A XENTE E MAILA FALA

SE BUSCAS A GALICIA

EN TI TES QUE ATOPALA”

Que mellor maneira de contribuir a impulsar e promover o uso do galego que que facendo algo gratificante pois se aprende facendo.

Parabéns a todos e grazas á dirección do colexio, aos meus compañeiros que nos permitiron tempo das súas clases e que nos apoiaron en todo momento antes, durante e despois das gravacións e ás miñas compañeiras de secretaría que sufriron a rodaxe en momentos de traballo importantes.

Grazas por todo!

 

A RECONQUISTA DE VIGO-VEDRUNA

🏰🛡️ Descubrindo a historia de Vigo! 🏰🛡️

Hoxe os pequenos exploradores do primeiro e segundo aventurámonos polas rúas da nosa querida cidade para coñecer máis sobre a súa apaixonante historia. 📜 Lembramos o valente levantamento popular do 28 de marzo de 1809, cando Vigo expulsou aos invasores franceses, converténdose na primeira cidade europea en lograr tal fazaña. ✨

Si, así é! A nosa cidade foi recoñecida como “fiel, leal e valerosa” por Fernando VII, como premio á súa valentía e lealdade. Desde entón, cada ano celebramos con orgullo a nosa Reconquista. 🎉🥳

Acompáñanos nesta viaxe a través do tempo mentres exploramos as rúas que foron testemuñas desta xesta histórica! 🚶‍♂️🚶‍♀️ #ReconquistaDeVigo #Historia #Valentía #OrgulloVigués 🏰🌟#vedrunavigo #carmelitasvigo

VISITA A CELANOVA.

No día de onte, 3 de abril, o alumnado de 3º ESO visitararon a vila de Celanova acompañados de tres profesoras. Partiron de Torrecedeira pasadas as 8.50 da mañá cara a Celanova, observando os cambios que na vexetación produciran as recentes choivas e o aumento do caudal do río Miño, sobre o que pasamos en Santa Cruz de Arrabaldo (Ourense). Deixamos Ourense á esquerda, refuxiada no seu val co seu río, aínda medio durmida, xa que recén viñamos de celebrar a Semana Santa.

Iniciamos a visita por zona eclesiástica da man dos nosos guías, Paula e Aquilino, quen nos explicaron a evolución do mosteiro ata os nosos días. Contáronnos que foi no ano 936 (século X), cando san Rosendo fundou o primeiro cenobio do que actualmente só se conserva a capela de San Miguel, de estilo mozárabe. Os primeiros monxes procedían mosteiro de San Esteban de Ribas de Sil e foi o seu primeiro abade, Os monxes adoptaron a regra de san Benito (Benedictinos), ampliando as dependencias do mosteiro, en estilo románico, pero do que non se conservan restos xa que un incendio na igrexa destruíuno practicamente. Desde o claustro pasamos ao exterior para contemplar a pequena capela de San Miguel de estilo mozárabe, con influencias do prerrománico asturiano que sorprende polas súas minúsculas dimensións, sobre todo na porta de acceso.

A continuación, visitamos a igrexa, cuxa fachada presiden as imaxes de San Benito, no centro, e ambos os lados as de san Rosende cruz latina con tres naves lonxitudinais e unha transversal. Nela destacan o

retablo do altar maior, as sillerías do coro alto e baixo e o órgano, un dos tres existentes en Galicia. Se cadra o máis coñecido para nó pola súa cercanía é o de Tui.

Sobre o altar, unha cúpula de media laranxa rematada nunha lanterna ilumina o lugar máis sacro da igrexa. Próximo ao altar sitúase o coro baixo, en madeira labrada, onde se colocaban os habitualmente os monxes para os cantos corais. A sillería do coro alto sitúase aos pés da igrexa, na tribuna, do mesmo xeito que o órgano. A sillería ten forma de U e no seu centro levántase o facistol, gran atril de catro lados sobre os cales se colocaban os grandes libros cantorales que contiñan os cantos para todas as cerimonias e que nos explicou Marisol Mendive, directora artística do Ciclo de órgano e música antiga , quen nos deleitou tocando varias pezas no órgano. Á mesma altura do coro alto, nun corredor lateral da igrexa, os tubos do órgano impresionan, sobre todo cando Marisol comezou a manipular os teclados, dous manuais e outro de pé, e o seu son enche todo o recinto. A organista explicounos que o órgano data de principios do século XVIII e que cada un dos 1800 tubos só emite un son, producido ao entrar o aire pola embocadura de cada un deles. O aire, orixinariamente xerábao un fol movido manualmente, substituído actualmente por un motor. Logo de disfrutar das deliciosas explicacións sobre como funcionaba o órgano, Keilin , acompañada da organista, declamou o coñecido poema “Do mar pola orela”, poema solto, titulado “A Rosalía” incluído no volume III da Obra Completa de Manuel Curros Enríquez (1851-1908) publicado en 1910, en Madrid e escrito en 1885 con motivo da morte de Rosalía de Castro, poetisa á que admiraba profundamente tanto pola súa arte como polo pioneiro compromiso social que el mesmo compartía.

A Rosalía
Do mar pola orela mireina pasar,
na frente unha estrela no bico un cantar.
E vina tan sola na noite sin fin,
¡que inda recei pola probe da tola
eu, que non teño quen rece por min!

A musa dos pobos que vin pasar eu,
comesta dos lobos, comesta morreu…
Os ósos son dela que vades gardar.
¡Ai, dos que levan na frente unha estrela!
¡Ai, dos que levan no bico un cantar!

Despois visitamos a Casa dos Poetas, casa natal de Manuel Curros Enríquez, cunha exposición permanente da vida do autor, así como doutros literatos ilustres de Celanova. Entre eles, Celso Emilio Ferreiro (Celanova, 1912), quen durante a posguerra foi un dos máximos expoñentes da literatura galega, con obras como Longa noite de pedra e Xosé Luis Méndez Ferrín, que, aínda que naceu en Ourense en 1938, pasou estancias en Celanova e ten unha casiña en Vilanova dos Infantes.

Volvemos á praza central onde nos esperaban os nosos guías para percorrer os corredores do “poleiro” e achegármonos á biblioteca, lugar emblemático pola súa arquitectura e por acoller unha importante biblioteca monacal, cuxos fondos desapareceron coa desamortización, indo parar a particulares e a museos como o Museo de Ourense, aínda que na actualidade posúe preto de 30.000 volumes para consultas escolares, aloxados nos andeis orixinais, horizontais, de traza barroca e que conservan marcas das cantoneras dos fusís, xa que foi armería durante a súa época como prisión.

Logo de visitala, unha das nosas guías preguntounos se alguén sabía tocar o piano e Borja púxose a facer os delicias dos alí presentes para rematar cun aplauso sonoro.

Logo, o autobús achegounos ao burgo medieval de Vilanova dos Infantes, un antiguo burgo medieval con moito encanto, lugar no que rematamos esta xornada. Desde o ano 1927, forma parte do Concello de Celanova e do que nos recoñeceron que é o pobo das tres mentiras; pois non é vila, nin é nova, nin ten infantes. Pero obviando isto, hai que dicir que nos encantou o seu coidado aspecto das rúas e prazas, as súas casas ben tratadas, os seus peculiares hórreos e, sobre todo, a reconstruída a Torre da homenaxe do desaparecido castelo, antiga casa do concello e hoxe musealizada para goce da nosa rapazada, pois subiron a ela e disfrutaron das explicacións da nosa guía. 

Non puidemos entrar no santuario da Virxe de Cristal, de gran devoción en boa parte da provincia de Ourense, e ultimamente protagonista dun capítulo negro, co roubo da Imaxe e o asasinato do sacerdote que a portaba –D. Adolfo-, aínda non resolvido pola xustiza. Segundo nos explicou Aquilino, non se puido reconstruír unha imaxe coas mesmas características que a primitiva, que está feita en vidro sen ningún tipo de xunta, que protexe a imaxe da Virxe, con todo detalle, de tan só 2 cm de altura. A efectos prácticos, teñen unha réplica, construída en resina ou material plástico que, aínda mantendo as formas e aspecto, dado os antecedentes de poderes sanadores e ata milagrosos da auténtica, resulta un tanto fraudulenta. A distancia, o guía, informounos do veciño xacemento de Castromao, un dos referentes da cultura castrexa do noroeste peninsular, e primeiro asentamento nestas Terras de Celanova.

Logo de empapármonos de tanta cultura e cun doce sabor de boca, subimos ao autobús para desfacérmolo camiño e regresar ao noso punto do que partimos. Chegamos sobre as 19:00 e podemos concluir recoñecendo que pasamos unha xornada de disfrute total.

VISITA DO ESCRITOR MIGUEL ANXO ALONSO DIZ

Onte tivemos a sorte de contar coa visita de

Miguel Anxo Alonso Diz, quen se definía a si mesmo como soñador, lector, escritor, poeta, contacontos…e gran amigo dos libros e das bibliotecas. autor do libro _Instrucións_ para ler este_libro,_ entre outros coma _O soño de Esther, Música no faiado_ ou _O país da choiva,_ quen compartiu dúas horas hipnóticas coas alumnos de 2 ESO nas que descubrimos como se realiza o proceso de elaboración dun libro así como o papel importantísimo que ten a ilustración .

 

Grazas,

Miguel Anxo, polo agarimo e paixón coa que transmites e abordas cada proxecto! Encantounos escoitarte falar de como nacen os libros e da ilusión que se pon en cada unha das novas creacións acompañados de excelentes ilustracións. Neste caso, da man de Luz Beloso e proximamente da man de Victor Rivas, xa que pronto nacerá a obra Axencia Galega de Asuntos Máxicos, que verá a luz a finais de abril ou principios de maio. 

 
Fonda aperta!

Feliz día da poesía!

Un poema é un ser vivo que anda,

respira, soña, chora, salouca,

ama, berra, cintila e escurece.

cala, aborrece a mentira,

sente odio e tenrura, desángrase.

fala de intimidade a intimidade

coas cousas e coa xente, suxere

mundos posibeis e imposíbeis,

suda, cansa, sente sede e fame,

adoece, agoniza.

E nunca morre.

Manuel María

 

VISITA AO MUSEO DE PONTEVEDRA: 2º ESO

A visita ao museo é unha aprendizaxe para a vida. Consideramos que é unha moi boa práctica metodolóxica que achega aos alumnos a través dos sentidos, do emocional, do social …a unha aprendizaxe que facilita a reflexión e o enfoque multidisciplinario.

As pinacotecas ofrecen un espacio para admirarse, para recoñecerse, para ver futuras profesións, para crear inquietudes, sexan artísicas, científicas, políticas…poden ser o xermolo para que estas nazan e se consoliden; por iso, os alumnos de 2º ESO realizamos unha visita ao Museo Provincial de Pontevedra, unha das institucións culturais máis recoñecidas de Galicia non só polo seu labor investigador e de promoción cultural senón pola relevancia e heteroxeneidade das obras que custodia: pintura, escultura, fotografía, mobiliario, cerámica, fondos arqueolóxicos, etnográficos, documentais e bibliográficos. Ademais, posúe a maior colección de obras de Castelao, figura clave da cultura e a política galegas.

Creado en 1927 por iniciativa da Deputación de Pontevedra abriu as súas portas dous anos despois. Conta con sete sedes distribuídas polo conxunto histórico de Pontevedra. Percorrémolas todas grazas ás explicacións dos nosos guías, que nos foron permitindo, coas súas explicación, coñecer o desenvolvemento da historia e a arquitectura locais, desde os restos medievais de San Domingos ata os fermosos pazos barrocos da praza da Leña, pasando polos inmobles da rúa Pasantería. O paseo continuou no antigo colexio xesuíta, unido por dúas pasarelas de cristal ao edificio contemporáneo ao que lle dá nome Castelao. O percorrido finalizou no convento de Santa Clara, un espléndido conxunto arquitectónico con máis de sete séculos de historia que se está a rehabilitar para acoller a sétima sede do museo

Accedemos despois ao interior do museo para adentrármonos nun percorrido centrado principalmente na arte galega, máis concretamente na ‘Xeración Doente’ con mención especial a Jenaro Carrero e Ovidio Murguía; Sotomayor, Lloréns e a pintura rexionalista; para seguir avanzando ata chegar á sala de Castelao onde se lles explicou , pormenorizadamente, a obra e a figura de Castelao.

Logo de facer un viaxe no tempo fixemos un percorrido polo casco vello de Pontevedra é o de vencellar o uso da lingua galega aos espazos urbanos da cidade , difundir a memoria histórica da cidade do Lérez e dinamizar os usos orais da nosa lingua no ámbito urbano; ademáis de disfrutar dunha cidade con moito encanto. Paseamos polas súas prazas , xa que cada unha das historias que albergan as prazas da Ferrería, a praza da verdura, a praza de Teucro, a historia do loro Rabachol, a súa zona vella, as casa nobles blasonadas, os soportáis, as súas fontes , son fabulosas. Visitamos, acompañados de dúas guías,

Logo dun tempo merecido de lecer, marchamos cara á Igrexa da Peregrina, construída en honra á Virxe que guiaba ata Santiago de Compostela aos peregrinos que desembarcaban na localidade de Baiona. Por este motivo, no interior do templo atópase unha preciosa imaxe da Virxe Peregrina que é a patroa de Pontevedra e do Camiño de Santiago Portugués. O resto do interior do templo é moi simple e destaca sobre todo por iso mesmo, pola sinxeleza que posúe e a claridade que ten grazas, en certo xeito ás cores cálidas das paredes e o teito. Tamén destaca do interior a pila de auga bendita que posúe unha forma de cuncha mariña xigantesca e está feita de pedra traída do Pacífico por Méndez Núñez. Os máis atrevidos subiron a súa escaleira para mirar desde o máis alto á virxe.

De volta á casa sobre as catro, sen dúbida, podemos afirmar que o día rematou cun broche de ouro para a nosa viaxe cultural, xa que tivemos a sorte de facela acompañados dun espléndido día soleado malia que cando iamos marchar rompeu a chover, pero o día deunos, entre tanto tren de borrascas, una tregua.

ENTREGA DE PREMIOS CONCURSO POESÍA

 E os gañadores do concurso de San Valentín son:

1º PREMIO: A túa neta

2º PREMIO: O gato negro

3º PREMIO: O corazón de Estela

1º Accésit: Ascua agradecida

2º Accésit: Kiev

Parabéns a todas!

Escribistes abordando temas que demostran que sodes todo corazón!

AS VOSAS CARTAS DE SAN VALENTÍN!!

 Velaquí están as cartas e o xurado xa está a piqes de fallar o gañador ou gañadora. O próximo martes, publicarase o pseudónimo do gañador, así que estate atento!

Moita sorte a todos os que participastes que fostes moooitos!

Grazas