As nosas verbas e os seus significados!

Por moito que o queiramos negar, os galegos somos seres divertidos que dispoñemos dunha lingua, ademais de musical e fermosa,  enchida de connotacións e moitos significados. Velaí unha das verbas máis usadas na nos lingua. A palabra carallo e todos os seus posibles significados:

RESIGNACIÓN: Ay que carallo!
INDIGNACIÓN: Que carallo!
CACHONDEO: Bueno, carallo, bueno!
DESPLANTE: Vai ó carallo.
INQUISITIVO: Qué carallo é?
CONTRARIEDADE : Tócalle o carallo.
CANSANCIO: Déixate de caralladas.
OFENSA: Este carallo é parvo.
TEMPLANZA: Cálmate, carallo!
AMEAZA: Ven, carallo, ven.
NEGACIÓN: Non, carallo, non.
NEGACIÓN ROTUNDA: Nin carallo nin nada.
XURAMENTO: Me cago no carallo!
IRA: Me cago no carallo, carallo!
ALABANZA: É un home de carallo.
DÚBIDA: O carallo vintenove.
EXTRAÑEZA: Pero , que carallo pasa?
DESOBEDIENCIA, DESPREZO: Pásame por debaixo do carallo.
ANIMOSO: Dalle, carallo, dalle.
CAPRICHOSO: Salíume do carallo.
CUALITATIVO: Non vale un carallo.
VALORATIVO: Róncalle o carallo.
FATALIDADE : Ten carallo a cousa...!
AGOTAMENTO: Xa estou "hasta" o carallo.
PICARDÍA: O caralliño.
METEOROLOXÍA: Fai un tempo do carallo.
LONXE: No quinto carallo.

É unha evidencia a cantidade de significados variopintos dunha palabra que empregamos en máis dunha ocasión.

Vigo celebra o seu Magosto

Vigo celebra o seu magosto e, desde o colexio, queremos que esteades  ao día para compartir un día distinto coa familia .

 CONTOS, DEGUSTACIÓN DE CASTAÑAS, CHOCOLATE...

VÉN A DISFRUTAR DO OUTONO A VIGO!

As nosas imaxes

Feliz día das librarías!

Pois, en efecto.....Esta mañá fría do 8 de novembro, CONMEMORAMOS  unha data que especial, unha das experiencias vencelladas á lectura que tanto nos presta para falar de libros e de vida, xa que cada libro nos invita a vivir e disfrutar dunha aventura nova, dentro do programa "disfruta da lectura: é vida", promovido polo EDNL . Feliz día das librerías, espazos perfectos para perderse, buscar e atopar  unha aventura, DIFRUTAR dun soño , VIVIR unha historia real...atrévete a gozar do pracer dunha lectura. Un libro é a mellor arma para vencer á ignorancia !
Feliz día das librarías!!

O Magosto

1.- Bos días a todos.

Xa chega o mes de novembro e con el unha das celebracións máis divertidas para os galegos: O magosto!

2.- O magosto celébrase especialmente na primeira quincena de novembro, entre o Día de Todos os Santos , que é o 1 de novembro e o día de San Martiño , o 11 de novembro.

1.- AAAAHHH, Claro! Por iso o refrán di: “Polo San Martiño faise o magosto con castañas asadas e viño ou mosto".

2.- Sabiades que a castaña é un dos alimentos mais antigos da Humanidade ??Desde o Paleolítico o home aproveitou e alimentouse de castañas e landras.

1.- Si, sabiades que as comían asadas, ou facían fariña das castañas secas ou "pilongas", para alimentarse durante todo o ano?

2.- pois aí vai otra curiosidade : é que a casta;a sea do castiñeiro, que unha árbore nobre non só produce castañas. Dános unha magnífica sombra en verán e leña en inverno. E máis ágora que vén o frío!

2.- Xa cho digo! Pois, non podemos perder os nosos costumes e xa é momento de probar o bo viño novo, producido en setembro, na vendima e de comer ricas castañas asadas ou cocidas con esencia de anís.

1 e 2.- Bo día e bos costumes!!

Zona de los archivos adjuntos

Feliz día de todos os Santos!

Rescatando o sentido deste día entre as insulsas cabazas e falsas teas de araña, propoñemos un brindis polos que xa non están. Polos avós, polos pais, tíos, irmáns, curmáns, ...polos amigos e amores que marcharon tan cedo...xa son polvo de estrelas, pero manteñen os seus lares nos nosos corazóns. A todos e cada un deles, un cálido recordo e tres palabras: grazas, perdón e quérovos! Polos que non están con nós. Polos que faltan e deixaron a súa ausencia escrita en nós . Por aqueles que deixaron notas escritas na partitura das nosas vidas. Por aqueles que prometeron ser felices e morreron loitando por conseguilo, por aqueles que non chegaron a ser e por aqueles que morreron cun sorriso na cara tras anos e miles de lembranzas vividas.Acordémonos deles, pois eles son os verdadeiros santos das nosas vidas. 

Feliz día de todos os Santos!

En galego, proba e verás! Os galegos chegamos a calquera sitio.

Viaxa! Orgullosos do nos! Orgullosos do galego!

Xa chega o Samaín

Cabazas e disfraces. Esta será a estampa que vexamos nestes días e , como non, na noite do 31 de outubro, pois estase a recuperar unha vella tradición celta, o Samaín, que é da que tamén bebe o
 “ haloween”, importado dos Estados Unidos e que sempre foi descrita como unha noite de comuñón cos espíritos dos defuntos que teñen  nesas datas autorización para camiñar entre os vivos , ademais de ser o momento en que as ánimas dos mortos retornaban ás súas casas para visitar aos familiares aínda vivos.

Nesta ocasión, compartimos con vós un vídeo dos alumnos de 2º de primaria que , xunto  á súa profe Teresa, elaboraron marmelo de cabaza para que os pais, avós e demais amigos ou familia, teñan a oportunidade de probala. Abofé que estará deliciosa, pois non hai máis que ver a clase master chef do seu traballo, dedicación e resultado!

Os nosos parabéns para a profe e para os seus alumnos!!👏👏

Eu en ti

“Eu en ti”

Eu xa te busquei
cando o mundo era unha pedra intacta,
cando as cousas buscaban os seus
nomes,
eu xa te buscaba.

Eu xa te procurei
no comezo dos mares e das chairas.
Cando Dios procuraba compañía,
eu xa te procuraba.

Eu xa te chamei
cando soio a voz do vento soaba.
Cando o silencio chamaba polas
verbas,
eu xa te chamaba.

Eu xa te namorei
cando o amor era unha folla branca.
Cando a lúa namoraba as outas cumes,
eu xa te namoraba.

Sempre,
dende a neve dos tempos,
eu, na tua ialma.

Celso Emilio Ferreiro, O soño sulagado.

POR QUE FALAS GALEGO ? e PARA QUE ? Para que che serve?Pero por que te empeñas en seguir falándoo ?Ademais, que galego falas?Ese inventado ou o bruto de aldea?....

Os galegofalantes teñen que escoitar amiúdo preguntas deste tipo que non só veñen dos castelanfalantes senón toda unha sociedade comesta polos prexuízos e que levan á discriminación dos galegofalantes e a fecharlle ás portas do idioma ao resto dos cidadáns .Mudar a imaxe negativa que existe sobre a nosa lingua é clave para avanzar na súa normalización. 

Mira o seguinte vídeo...pensa...reflexiona....imaxinas a Galicia sen o galego?

Toponimia, curiosidades varias.

Os nomes dos lugares son os testemuños máis fiables do idioma natural dunha zona do mundo. Vigo, de Vicus-i, significaba aldea, Lugo procede do latino Lucus augusti, etc.

En Galiza, os habitantes máis antigos, dende hai máis de catro mil anos, tiñan nomes para designar os lugares naturais máis comúns: montes, prados, pedras, ríos, zonas vexetais... Coa chegada dos celtas, e máis tarde do latín dos romanos, do que deriva a lingua galega e por iso é a lingua orixinal da maioría dos topónimos, o ser humano foi poboando e modificando o territorio galego dándolles nomes aos lugares que habitaban ou creaban: aldeas, vilas, edificios, pontes, tipos de cultivo, nomes do dono dun amplo terreo...

Finalmente, pouco antes de se crear definitivamente o galego, na Alta Idade Media (ss. IX-X), os xermanos trouxeron novas palabras e nomes de persoa, que se fixeron usuais na época medieval e que no caso da toponimia designan o nome do nobre propietario dunhas terras en réxime feudal. O árabe tamén prestou léxico a través do castelán e portugués para a formación case total do idioma.

Neste curso, queremos que aprendades máis sobre a curiosa orixe de montos municipios, parroquias, Vilas, etc e coñecer un poco máis do noso.